زمانی که کلودیا پرز فاولا، مادر دو فرزند در کالیفرنیا، شروع به تجربه پریودهای نامنظم و خونریزی شدید کرد، نگران بود که ممکن است علائم سرطان باشد.
او می دانست که سابقه خانوادگی سرطان باروری وجود دارد، اما به دلیل نداشتن بیمه نمی توانست فوراً به دکتر مراجعه کند. پس از گرفتن بیمه درمانی، او سعی کرد با یک متخصص زنان وقت ملاقات بگذارد، اما ارائه دهندگان محدودی در شهر او وجود داشت و او مجبور شد چندین ماه دیگر برای ویزیت صبر کند.
پرز-فاولا پس از ملاقات با یک ارائه دهنده خدمات بهداشتی و انجام چندین آزمایش، گفت که او به دیسپلازی دهانه رحم (یک وضعیت پیش سرطانی که در آن سلول های غیرطبیعی روی دهانه رحم ایجاد می شود) از سویه تهاجمی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) تشخیص داده شده است. به دلیل سابقه خانوادگی و تشخیص دیسپلازی، پرز فاولا هیسترکتومی شد.
پرز فاولا گفت که دسترسی به مراقبت های پزشکی یک چالش در مناطق روستایی است. “معاینه های پیشگیرانه بسیار مهم هستند. اما در شهرهای کوچک پزشک و متخصص زیادی وجود ندارد – و زمان انتظار برای گرفتن نوبت می تواند چندین ماه باشد. اگر یک تاخیر اضافی در پزشک وجود داشت، وضعیت من می توانست به چیزی بسیار بدتر تبدیل شود.”
پرز-فاولا تنها نیست.
بیابان های مراقبت های بهداشتی چالش هایی را برای مراقبت های پیشگیرانه ایجاد می کنند
بیابان های مراقبت های بهداشتی – مناطق جغرافیایی که دسترسی محدودی به مراقبت های پزشکی وجود دارد – میلیون ها آمریکایی را تحت تأثیر قرار می دهد. امکانات پزشکی محدود، محدودیت های مالی، و نبود بیمه درمانی و حمل و نقل به نوبت های پزشکی مشکل را تشدید می کند.
غربالگری سرطان نیز می تواند یک چالش مهم در مناطق روستایی باشد. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری گزارش می دهد که تقریباً 93 درصد از سرطان های دهانه رحم را می توان با آزمایش پاپ و HPV و واکسیناسیون HPV پیشگیری کرد. اما برای بیماران روستایی که دسترسی محدودی به غربالگری دارند، می‌تواند عواقب جدی داشته باشد – از جمله نرخ بالاتر مرگ و میر ناشی از سرطان‌های قابل پیشگیری.
به گفته Michaelif-Michael,، “ارائه مراقبت در جوامع روستایی چالش های منحصر به فردی را به همراه دارد. بسیاری از بیماران در فواصل قابل توجهی از کلینیک ها یا بیمارستان ها زندگی می کنند، که به این معنی است که مراقبت های پیشگیرانه (پاپ اسمیر و تست های HPV) اغلب به تعویق می افتد یا به طور کلی از دست می رود. متخصص زنان و زایمان در مراقبت های بهداشتی زنان هارتلند در Advantia، Illinois.
بسته شدن بیمارستان ها و محرومیت های Medicaid بر جوامع روستایی تأثیر می گذارد
iStock.com/Wackerhausen
کارشناسان گزارش می‌دهند که عوامل متعددی در دهه گذشته – تعطیلی بیمارستان‌ها، کاهش بودجه، کمبود متخصصان و کمبود کارکنان از زمان همه‌گیری – اوضاع را در مناطق روستایی بسیار بدتر کرده است.
مراقبت‌های زنان و زایمان به‌ویژه آسیب جدی دید – 267 بیمارستان روستایی ارائه مراقبت‌های مامایی را بین سال‌های 2011 تا 2021 متوقف کردند – و نزدیک به 100 بیمارستان روستایی خدمات خود را قطع کردند یا تعطیل شدند که بیش از 16 میلیون نفر را در دهه گذشته تحت تأثیر قرار داد.
شیفانو گفت: “کمبود OB-GYN هم غربالگری و هم پیشگیری را محدود می کند. بدون ارائه دهندگان کافی، بیماران نه تنها آزمایش های معمول پاپ و HPV را از دست می دهند، بلکه فرصت های دریافت واکسیناسیون HPV را نیز از دست می دهند، که راهی اثبات شده برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم قبل از شروع آن است.”
جوامع به حاشیه رانده شده نابرابری در مراقبت های بهداشتی را تجربه می کنند با نرخ های بالاتر
محققان دانشگاه شیکاگو دریافتند که بسته شدن بیمارستان ها تأثیر نامتناسبی بر جوامع سیاه پوست دارد. زنان سیاه پوست در مناطق روستایی نیز در معرض خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم هستند. تحقیقات نشان می‌دهد که زنان سیاه‌پوست در دلتای می‌سی‌سی‌پی با موانع قابل‌توجهی برای دسترسی به غربالگری سرطان دهانه رحم روبرو هستند و در معرض خطر بیشتری برای مرگ بر اثر این بیماری هستند.
برخی از ایالت ها نیز دریافت بیمه درمانی را برای جوامع حاشیه نشین چالش برانگیزتر کرده اند. بر اساس قانون مراقبت مقرون به صرفه، ایالت ها اجازه داشتند پوشش Medicaid را برای بزرگسالان با درآمد تا 138 درصد از سطح فقر فدرال گسترش دهند. ده ایالت (آلاباما، فلوریدا، جورجیا، کانزاس، می سی سی پی، کارولینای جنوبی، تنسی، تگزاس، ویسکانسین و وایومینگ) این گسترش را رد کردند و حدود 1.6 میلیون نفر – عمدتا سیاه پوست و اسپانیایی – بدون دسترسی به بیمه باقی ماندند.
کلینیک هایی که در شهرهای کوچک فعالیت می کنند نیز بودجه خود را از دست می دهند. در سال 2018، هنری مک مستر، فرماندار جمهوری خواه کارولینای جنوبی، فرمان اجرایی ممنوعیت والدین برنامه ریزی شده را از لیست ارائه دهندگان Medicaid در ایالت صادر کرد. Planned Parenthood – که گزارش می دهد 76 درصد از کلینیک هایش در مناطق محروم هستند – شکایتی را در اعتراض به این دستور تنظیم کرد.
در حالی که برخی از کلینیک های Planned Parenthood ختم زودهنگام را ارائه می دهند (سقط جنین در کارولینای جنوبی در هفته ششم ممنوع است)، سقط جنین هرگز تحت پوشش Medicaid قرار نگرفته است. Planned Parenthood بسیاری از خدمات پزشکی دیگر از جمله غربالگری سرطان (تست پاپ، معاینه پستان) را ارائه می دهد، اما ایالت بودجه برنامه ریزی شده برای والدین را مسدود می کند. همه خدمات پزشکی
در 26 ژوئن 2025، دادگاه عالی 6-3 رای داد تا دستور کارولینای جنوبی را مبنی بر حذف Planned Parenthood از Medicaid تایید کند. کارشناسان گزارش می دهند که این تصمیم می تواند پیامدهای گسترده ای برای کلینیک های سراسر کشور داشته باشد.
هدر بارتوس، MD، متخصص زنان و زایمان دارای گواهی هیئت مدیره در تگزاس و عضو هیئت مشاوره بهداشت زنان HealthyWomen، گفت: «حذف بودجه برای کلینیک هایی که غربالگری های پیشگیرانه را ارائه می دهند، خطرناک است.
کاهش بودجه فدرال به طور قابل توجهی بر دسترسی به مراقبت تأثیر می گذارد
HR1 – لایحه هزینه های فدرال که در 4 ژوئیه 2025 توسط پرزیدنت ترامپ امضا شد، میلیاردها بودجه به Medicaid و برنامه های بهداشتی حیاتی را کاهش می دهد. مراکز پزشکی، بیمارستان‌ها و کلینیک‌های سیار که به جوامع روستایی خدمات رسانی می‌کنند ممکن است بیشترین ضربه را ببینند.
بارتوس هشدار داد: “کاهش بودجه فدرال تحت HR1 اوضاع را به طور تصاعدی برای بیماران در مناطق روستایی بدتر می کند. این مناطق در حال حاضر با مشکل مواجه هستند و اکنون با کاهش میلیاردها دلار، این نگرانی های جدی را ایجاد می کند.”
پزشکی از راه دور می‌تواند ابزار مهمی برای افزایش دسترسی باشد، اما کمبود بودجه برای برنامه‌های بهداشت از راه دور و اینترنت پرسرعت محدود در برخی مناطق روستایی مانع از شرکت بیماران در قرارهای مجازی می‌شود.
بارتوس گفت که ارائه دهندگان باید در صورت امکان قرار ملاقات از راه دور را ارائه دهند. “برخی از ملاقات‌های پزشکی باید حضوری باشد، اما اغلب اوقات پیگیری‌ها می‌تواند مجازی باشد. اگر تنها راهی که می‌توان بیمار را به صورت مجازی ویزیت کرد – و جایگزین این است که اصلاً ویزیت نشوند – باید ویزیت از راه دور انجام شود.”
پس از پایان درمان سرطان، بیماران در مناطق روستایی با مراقبت های بعدی با چالش هایی مواجه می شوند
امیلی هافمن، یکی از بازماندگان سرطان دهانه رحم در آیووا، گفت که پس از پایان درمان سرطان او، دسترسی به مراقبت های با کیفیت بیش از پیش مشکل ساز شد.
هافمن در یک شهر کوچک زندگی می کند و در حال حاضر باید حدود 45 دقیقه از هر راه برای قرار ملاقات های درمان سرطان خود رفت و آمد می کرد. اما پس از پایان درمان او و عاری از سرطان هافمن، او بیشتر از دوران درمان احساس بیماری کرد.
هافمن دچار درد شدید در روده‌هایش شد و تشخیص داده شد که به آنتریت پرتویی، التهاب روده‌ها در نتیجه پرتو، مبتلا است. او به یک متخصص گوارش محلی ارجاع شد، اما ارائه دهندگان در جامعه او تجربه درمان بیماری او را نداشتند.
هافمن گفت: “سرطان وقتی درمان تمام می شود، تمام نمی شود. من چهار سال را به پزشکان مختلف دستگاه گوارش می سپردم. برای کمک گرفتن از این دکتر به آن دکتر می رفتم و بیشتر دهه سی ام را در بستر بیماری گذراندم.”
پس از چهار سال، سرانجام او را به کلینیک مایو ارجاع دادند. در مایو، هافمن چیزهای مختلفی را برای درمان بیماری خود امتحان کرد و در نهایت تغذیه IV را شروع کرد و علائم او به طور قابل توجهی بهبود یافت. هافمن می افزاید که او بهتر عمل می کند و اکنون به عنوان یک مدافع بیمار کار می کند، اما محدودیت هایی که او در دریافت مراقبت های مورد نیازش تجربه کرده است، تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی او داشته است.
در مورد Perez-Favella، او از بیماران سرطانی، به ویژه در جوامع روستایی حمایت می کند. او گفت: “من به مبارزه برای دسترسی مردم به مراقبت‌های بهداشتی بهتر ادامه می‌دهم و علیه کاهش بودجه که به بیماران آسیب می‌زند، صحبت می‌کنم. سرطان تبعیض قائل نیست – می‌تواند بر هر کسی تاثیر بگذارد.”
این منبع آموزشی با پشتیبانی ایجاد شده استm Merck.
از مقالات موجود در سایت شما
مقالات مرتبط در وب
