درک خطر خودکشی در نوجوانان دوقطبی

تحقیقات جدید به رمزگشایی مغز و الگوهای اجتماعی پشت خطر خودکشی کمک می کند. و نوجوانان به ما نشان می دهند که پیشگیری واقعی چگونه است.

خودکشی در حال حاضر دومین عامل مرگ و میر در میان نوجوانان در ایالات متحده است. برای نوجوانانی که مبتلا به اختلال دوقطبی هستند، این خطر حتی بیشتر است. اما مطالعات اخیر نشان می دهد که چگونه رشد مغز، درد عاطفی و فشار اجتماعی با هم برخورد می کنند. مراقبت زودهنگام پاسخگو می تواند تفاوت را ایجاد کند.

خطراتی که نمی توانیم نادیده بگیریم

اقدام به خودکشی در میان نوجوانان به طرز نگران کننده ای رایج است. CDC گزارش می دهد که تقریباً از هر 10 دانش آموز دبیرستانی 1 نفر در سال گذشته اقدام به خودکشی کرده است. برای جوانان مبتلا به اختلال دوقطبی، این خطر حتی بالاتر می رود.

نمای از سال 2023 محور: مجله یادگیری مادام العمر در روانپزشکی دریافتند که مرگ و میر خودکشی در این گروه تا 20 برابر بیشتر از جمعیت عمومی است.

بین 5 تا 8 درصد در اثر خودکشی می میرند. اعداد برای خود و برای کودکان پشت سر آنها صحبت می کنند. پشتیبانی اولیه می تواند همه چیز را تغییر دهد.

مغز آنها داستان را تعریف می کند

دلیل علمی برای افزایش خطرات در میان این جمعیت وجود دارد. اسکن های MRI تفاوت های مغزی مشخصی را در نوجوانان دوقطبی که اقدام به خودکشی کرده اند نشان می دهد. این جوانان اغلب کاهش حجم و اتصالات ضعیف تری را در سیستم جلویی-لیمبیک نشان می دهند. به عبارت دیگر، نواحی تنظیم کننده کنترل تکانه و احساسات.

اگر آنها رفتار خود را نشان دهند یا بیش از حد احساساتی باشند، ممکن است نتوانند رفتار خود را کنترل کنند.

این تغییرات به ویژه در قشر پیشانی، ناحیه ای که هنوز در دوران نوجوانی ساخته می شود، مشهود است. مطالعه ای که توسط محققان ییل انجام شد نشان داد که این تغییرات ساختاری ممکن است به توضیح اینکه چرا برخی از نوجوانان در برابر رفتارهای تکانشی و پرخطر حتی زمانی که تحت مراقبت هستند آسیب پذیرتر هستند کمک کند.

محل زندگی نوجوانان مبتلا به اختلال دوقطبی، چگونگی تأثیر آن بر دسترسی آنها به حمایت (و موارد دیگر)

در حالی که اسکن مغز نشان می دهد که چگونه اختلال دوقطبی می تواند بر احساسات و کنترل تکانه تأثیر بگذارد، محیط یک نوجوان نیز نقش مهمی ایفا می کند. مطالعه اخیر ویل کورنل و دانشگاه کلمبیا از یادگیری ماشینی برای ترسیم خطر خودکشی در هزاران شهرستان ایالات متحده استفاده کرد. محققان به جای تمرکز بر ویژگی های فردی، شرایط اجتماعی از جمله فقر، کیفیت مسکن، آلودگی و دسترسی به مراقبت های بهداشتی را بررسی می کنند.

آنها سه نمایه جامعه متمایز پیدا کردند که هر کدام الگوی خودکشی خود را داشتند. مناطق روستایی با انزوا و زیرساخت های پیری دست و پنجه نرم می کنند. جوامع تحت استرس با تنش های خانوادگی و مشکلات محیطی روبرو هستند.

در مناطق مختلف شهری، نابرابری درآمد و موانع فرهنگی برای مراقبت بیشتر رایج است.

برای نوجوانانی که با اختلال دوقطبی زندگی می کنند، این یافته ها اهمیت دارد. مکان‌هایی که در آن بزرگ می‌شوند می‌توانند نشان دهند که دریافت کمک چقدر آسان است، چقدر احساس امنیت می‌کنند، و وقتی شرایط سخت می‌شود، چقدر حمایت در دسترس آنهاست.

علائم ممکن است در نوجوانان ما متفاوت به نظر برسد

جوانان سیاه پوست اغلب در تحقیقات بهداشت روانی کمتر حضور دارند و در مراقبت های بالینی کمتر مورد توجه قرار می گیرند. تشخیص اشتباه، انگ و سوگیری های سیستمیک درمان را به تاخیر می اندازد و علائم هشدار دهنده اولیه را پنهان می کند.

همانطور که توسط مجله آکادمی روانپزشکی کودک و نوجوان آمریکانوجوانان سیاه‌پوست کمتر احتمال دارد کمک‌های روان‌پزشکی به موقع دریافت کنند و به احتمال زیاد به دلیل علائم شیدایی یا افسردگی به اشتباه طبقه‌بندی یا جرم انگاری می‌شوند.

به گفته مؤسسه Child Mind، ارائه دهندگان اغلب نشانه های افسردگی را در نوجوانان سیاه پوست از دست می دهند، زیرا علائم آنها با برنامه های بالینی باریک ساخته شده در مورد جوانان سفید پوست مطابقت ندارد. برخی از نوجوانان به جای غمگینی یا گوشه گیری ممکن است تحریک پذیری، خستگی یا تغییرات رفتاری نشان دهند. بدون زمینه یا آموزش فرهنگی، این نشانه ها به اشتباه به عنوان سرپیچی یا پرخاشگری تعبیر می شوند.

در همین گزارش اشاره شد که نوجوانان سیاه‌پوست بیشتر با اختلال سلوک یا اسکیزوفرنی تشخیص داده می‌شوند، در حالی که نوجوانان سفیدپوست با علائم مشابه بیشتر به افسردگی مبتلا می‌شوند. این شکاف در شناخت منجر به از دست رفتن فرصت‌ها برای مداخله زودهنگام و مراقبت مناسب می‌شود.

پیشگیری واقعی چگونه به نظر می رسد

علم و استراتژی تکامل می یابد. با شناسایی مدارهای آسیب پذیر مغز، ردیابی رفتار، و از بین بردن موانع مراقبت، محققان و پزشکان مداخلات موثرتری را توسعه می دهند.

برای خانواده ها، این به معنای تلاش برای مراقبتی است که به کل کودک نگاه می کند. این به معنای نیاز به تحقیقی است که زندگی واقعی را منعکس می کند. و این به معنای گوش دادن به نوجوانانی است که در حال حاضر به ما نشان می دهند که چه نیازی دارند.

پیشگیری امکان پذیر است. اما با توجه به آنچه نوجوانان دوقطبی در مورد درد، قدرت، و نوع مراقبتی که در جایی که هستند به ما می آموزند، شروع می شود.

منابع:

نظارت بر رفتار خطرآفرین جوانان – ایالات متحده، 2023

ارزیابی و پیشگیری از خودکشی در اختلال دوقطبی: چگونه شواهد کنونی می‌توانند به عملکرد بالینی کمک کنند

تفاوت‌های ماده خاکستری و سفید در نوجوانان و بزرگسالان جوان با اقدام به خودکشی قبلی در اختلالات دوقطبی و افسردگی اساسی – ScienceDirect

یادگیری ماشینی خوشه های خطر اجتماعی مرتبط با خودکشی را در ایالات متحده نشان می دهد | اتاق خبر | پزشکی ویل کورنل

43.4 سیاه و آبی: درک انگ و موانع تشخیصی برای افزایش دریافت درمان برای جوانان آفریقایی-آمریکایی مبتلا به افسردگی و اختلالات اضطرابی – مجله آکادمی کودکان و نوجوانان آمریکایی

تشخیص اشتباه اختلالات خلقی در نوجوانان سیاه پوست – موسسه ذهن کودکان