اضطراب پنهان در میان کودکان و نوجوانان سیاه پوست

اضطراب در میان کودکان و نوجوانان سیاه پوست اغلب مورد توجه قرار نمی گیرد. نشانه ها وجود دارند، اما سیستم هایی که برای شناسایی آنها طراحی شده اند، با آنها طراحی نشده اند نیازهای آنها در ذهن برای بیش از سی سال، دکتر آلفی برلند نوبل برای تغییر آن تلاش کرده است. روانشناس پیشگام و بنیانگذار پروژه AAKOMA دهه ها تحقیق خود را در مورد سلامت روان جوانان رنگین پوست در کتاب جدید خود گرد هم آورده است. افزایش و شکوفا شدن.

جایی که پژوهش عقب است

دکتر الفی در گروه های ویژه سلامت روان جوانان خدمت کرده است و می داند که پایه شواهد ضعیف باقی مانده است.

او می‌گوید: «تقریباً هیچ مدرکی برای نیازهای سلامت روان جوانان رنگین پوست وجود ندارد. “بله، برخی داده ها وجود دارد، اما برای جمعیت های خاص تقریبا هیچ داده ای وجود ندارد.”

این فقدان تحقیق همه چیز را از تشخیص تا درمان شکل می دهد.

در نهایت، آنچه که جوانان و جوانان رنگین پوست را متمایز می کند، نیاز به تحقیقات بیشتر است که با در نظر گرفتن آنها انجام شود.”

بدون این پایه، پزشکان اغلب بر لیستی از علائم تکیه می کنند که هرگز برای بازتاب تجارب جوانان سیاهپوست در نظر گرفته نشده است.

علائم و نشانه‌هایی که ما می‌دانیم از مطالعاتی گرفته شده‌اند که در ابتدا سیاه‌پوستان را شامل نمی‌شدند و در طول سال‌ها به طور مداوم به نیازها و تجربیات سیاه‌پوستان مبتلا به اضطراب پاسخ نداده‌اند.»

چقدر اضطراب در درون احساس می شود

تشخیص اضطراب نیاز به خودآگاهی دارد، چیزی که دکتر آلفی از طریق تمرینی که او آن را «دانستن پایه» می‌آموزد. او آن را اینگونه توصیف می‌کند: «دانستن چه احساسی در ذهن، بدن و روح شما دارد، وقتی در یک فضای قلب خنثی هستید، زمانی که همه چیز تقریباً درست است».

وقتی افراد جوان پایه خود را درک می کنند، می توانند احساس کنند که چیزی غیرعادی به نظر می رسد. او به آنها یادآوری می کند که اگر علائم برای دو هفته یا بیشتر ادامه یابد، “این سیگنال آنها برای تماس با کسی است که برای کمک به آنها اعتماد دارند.”

اما بسیاری از جوانان احساس نمی‌کنند که نمی‌توانند به آنها کمک کنند. از طریق وضعیت سلامت روانی جوانان و جوانان رنگین پوست پروژه AAKOMA در سال 2025، دکتر آلفی و تیمش نزدیک به نه هزار جوان رنگین پوست را مورد بررسی قرار دادند.

نزدیک به 68 درصد از جوانان سیاه پوست گزارش می دهند که علائم اضطراب متوسط ​​تا شدید را تجربه می کنند، در حالی که 79 درصد احساس می کنند قادر به تصمیم گیری نیستند و 77 درصد احساس می کنند نمی توانند برای اضطراب خود از نزدیکان خود کمک بگیرند. او می گوید که گوش دادن به جوانان اولین گام برای درک آنچه آنها می آورند است.

سنگینی سکوت

انتظارات فرهنگی نحوه ابراز ناراحتی عاطفی جوانان سیاه پوست را شکل می دهد. دکتر الفی توضیح می دهد که بسیاری از خانواده های سیاه پوست یاد می گیرند که درد خود را پنهان کنند.

از آنجایی که سیاه پوستان از نظر تاریخی و در حال حاضر با ظلم بسیار زیادی روبرو هستند، ما اجتماعی شده ایم تا درد خود را پنهان کنیم تا ناسپاس یا ضعیف دیده نشویم.

این سکوت زمانی محافظ بود.

با گذشت زمان، سیاه‌پوستان جنگیده‌اند و در جنگ‌های زیادی پیروز شده‌اند تا آزادی‌های خود را تضمین کنند، اما ما هرگز زمان یا فرصتی برای بهبودی جمعی از آسیب‌های روحی خود نداشته‌ایم.»

این داستان التیام نیافته بر نحوه صحبت خانواده ها در مورد سلامت روان امروزی و نحوه یادگیری جوانان برای مدیریت احساسات تأثیر می گذارد.

چگونه مردم اضطراب را اشتباه درک می کنند

یکی از رایج ترین موانع مراقبت مناسب، تفسیر نادرست است. دکتر آلفی علائم اضطراب را به اشتباه به عنوان چالش یا اختلال مشاهده کرده است. او خاطرنشان می کند که علائمی مانند “بی حرکتی، مه مغزی، تکلم تیره، نگرانی بیش از حد در مقایسه با تهدید” اغلب با مشکلات رفتاری اشتباه گرفته می شود.

او توضیح می‌دهد: «این منجر به تشخیص اشتباه جوانان سیاه‌پوست با مشکلاتی مانند اختلال نافرمانی مقابله‌ای می‌شود، که منجر به درمان‌های اصلاحی رفتاری به‌جای گفت‌وگو درمانی که بر بحث درباره احساسات و چالش‌های عاطفی تمرکز دارد، می‌شود.»

هنگامی که عیب‌یابی خاموش است، پشتیبانی نیز خاموش می‌شود. نتیجه یک فرصت از دست رفته برای کمک به یک جوان است که بفهمد چه احساسی دارد و چرا.

یک اتاق گفتگو ایجاد کنید

والدین و مراقبان نقش مهمی در کمک به جوانان برای احساس امنیت کافی برای صحبت دارند. دکتر الفی به خانواده ها می آموزد که مراقب سلامت روان خود باشند، علائم را تشخیص دهند و ارتباطات را باز نگه دارند. این شیوه ها به ایجاد محیطی در خانه کمک می کند که در آن جوانان کمتر با احساسات خود احساس تنهایی کنند.

هنوز، حتی با حمایت، برخی از جوانان در برابر افتتاحیه مقاومت می کنند. دکتر آلفی این را در طول زندگی حرفه ای خود دیده است.

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی که در زندگی حرفه‌ای‌ام در رابطه با نوجوانان، عوامل استرس‌زا و ارتباط آزاد در مورد سلامت روان شاهد آن بوده‌ام این است که بزرگسالان نمی‌دانند که جوانان مختلف نیازهای بهداشت روانی بسیار متفاوتی دارند.»

کار او بر پر کردن این شکاف‌ها و تغییر روایت از طریق تحقیق، مشارکت اجتماعی و آموزش آگاهانه فرهنگی متمرکز است.

پشتیبانی با منابع محدود

برای خانواده هایی که با موانعی برای مراقبت از سلامت روان روبرو هستند، دکتر آلفی توصیه می کند که با گام های کوچک و در دسترس شروع کنند. او اغلب به خانواده‌ها می‌گوید: «از کوچک شروع کنید و رایگان شروع کنید». هنگامی که مراقبان در مورد اضطراب یاد می گیرند، علائم را تشخیص می دهند و زبان مشترکی می سازند، فضایی را برای یادگیری با فرزندان خود ایجاد می کنند.

او راهنمایی های خود را هم بر اساس تحصیلات و هم تجربه زندگی کرده است.

“به عنوان یک مادر، هر آنچه در کتابم آموزش می دهم، همان کاری است که برای فرزندانم و صدها بیمار در طول زندگی ام انجام داده ام.” او امیدوار است والدین سیاه پوست از کار او برای برقراری ارتباط واضح تر، تشخیص زودهنگام علائم و مراقبت از رفاه خود استفاده کنند.

راهی برای درک

اضطراب در میان جوانان سیاه پوست واقعی است، اغلب پنهان است و عمیقاً توسط تاریخ و زمینه شکل گرفته است. شناخت آن مستلزم آگاهی، کنجکاوی و تمایل به گوش دادن است. با توجه مداوم، تحقیقات فرهنگی آگاهانه، و حمایت جامعه، خانواده ها و ارائه دهندگان می توانند به بهبود و شکوفایی جوانان کمک کنند.

منابع:

پروژه AAKOMA

دکتر آلفی برلند-نوبل | روابط عمومی در مورد کتاب

AAKOMA_SOMHYOC-2025-full-report.pdf